GOEDBLOG

Inmiddels is onze duif uitgevlogen. Zij (hij?) is al een hele knaap. De moeder komt elke dag op de buitentafel en eet figuurlijk uit mijn hand. Momenteel vindt ze Bastogne-koeken het lekkerst. Soms komt het jong erbij, maakt zielige piepende geluidjes en wil zich laten voeden door z'n moeder. Maar die denkt op haar beurt: bekijk jij het maar, zorg maar voor jezelf. Je bent nu oud en wijs genoeg. Omdat alle koerduiven (of lachduiven) op elkaar lijken, is het best moeilijk te zien wie wie is. Kwestie van tijd. Dan ken ik ze bij naam...

Vandaag zijn Karen en ik de gelukkige ouders geworden van een babykoerduif. De moederduif heeft ongeveer 2, 3 weken op haar schamele nest gezeten waarin een eitje lag. Vandaag ontdekte ik een babyduif. Kaal en lelijk. Maar o zo mooi! We rusten van 14.00 tot 15.00 uur.

Vandaag, zondag 2 mei 2010, denk ik aan Richard Pet, die vandaag 35 jaar zou zijn geworden.

80% Van de Nederlanders weet niet waar Pasen over gaat. Velen denken dat het iets met eten van doen heeft. Niet verwonderlijk overigens. De supermarkten prijzen het paasontbijt, de paaslunch, de paasbrunch en het paasdiner aan alsof het een heilig goed is. Pasen is de voorjaarsvariant van Kerst geworden. Vrolijke vreetdagen!

Ik zag vandaag een foto in de krant met daarop twee 'society-tandartsen'. Dat zijn charlatans die een halve week werken en aan bekende mensen het driedubbele bedrag rekenen, zodat ze in de andere halve week met een glas Champagne party's kunnen aflopen waar bekende mensen zijn die ze een oor aannaaien.

Er zijn wel eens van die zaterdagen, dat er geen vogel tegen je raamt vliegt.

Afgelopen maandag was het Nationale Complimentendag. Het was voor het eerst dat ik 'm vierde. Eigenlijk nooit eerder gedaan. Vergeten of ik weet niet wat het was, maar gewoon nooit gevierd. Dit jaar dus wel. Van het moment dat ik opstond, tot het moment dat ik weer naar bed ging. Op de overloop 's morgens gaf ik direct de complimenten aan mijn jongste dochter voor haar leuke pyjama. Ze keek me verveeld en slaperig aan. Die is gek. Mijn hond vervolgens, die ik eigenlijk nog nooit de complimenten had gegeven, complimenteerde ik met haar glanzende vacht. Zelfde reactie als van mijn dochter eigenlijk. Zo strooide ik nog hier en daar een complimentje. Mijn vrouw en kinderen in verbazing achterlatend. 'Wat heb jij?' 'Nationale Complimentendag', knipoogde ik. Op de oprit in mijn auto, stopte ik even. Mijn raampje schoof naar beneden. Mijn vrouw stond bij de voordeur in haar ochtendjas. 'Complimenten voor je haar' schreeuwde ik door het open raam. 'Leuk dat ...