GOEDBLOG

Knappe milieu-babbel van het KLM Open, het grootste golfevenement van Nederland tijdens de European Tour. Organisatoren pretenderen dit golftoernooi in Hilversum ‘klimaatneutraal’ te kunnen organiseren. ‘In het streven naar een duurzaam toernooi, wil het KLM Open haar voetafdruk reduceren en compenseren’, aldus het programmaboekje. Een duurzaam golfevenement? Is (ont)spanning, opperste golfstrijd, lekker eten en drinken, zien en gezien worden niet goed genoeg meer tijdens het Open? Ca. 40.000 bezoekers, pendelbussen en shuttles rijden af en aan, parkings staan boordevol, golfers ingevlogen uit de hele wereld en een promodorp zo groot als vijf voetbalvelden. Erg? Nee hoor, best leuk allemaal. Maar hou op met die je-zelf-goed-pratende milieu-onzin zeg. In het programmaboekje van het KLM Open lees je hoe deze klimaatneutrale aflaat van KLM, Deloitte en ABN AMRO feitelijk werkt: naast het afval te scheiden en nog wat milieumaatregelen die eigenlijk heel normaal zijn in deze tijd, betalen g...

Sprak mannen van mijn leeftijd op een feestje. Zij vertelden dat ze twitterden. Ook zakelijk. En het scheen ze iets op te leveren, fantaseerden ze met droge ogen. Sneue mannen. Mensen die hun bestaansrecht ontlenen aan hun digitale performance. Oeps...is niet deze webblog ook een online uithangbord van mijzelf? Schrijf ik hier ook niet om gelezen te worden? Nee, want tot op heden maak ik nooit iemand wakker, houd ik niemand van zijn werk en interrumpeer ik anderen niet met mijn geschrijf. Hooguit twee, drie mensen weten dat ik blog; en dat wil ik graag zo houden. Ik schrijf voor mijzelf. Twitteren? Het is voor mensen die vrezen dat ze buiten de boot vallen als ze het niet doen. 90% Is non-communicatie. Digitale flatulatie. Stinkende berichten die nergens aan bijdragen. Digitale windjes die je beter in je eigen broek zou moeten laten in plaats dat je ze er uitwappert. Ik voorspel dat we over pakweg 2, 3 jaar allemaal twittermoe zijn (Paul de Leeuw is inmiddels de eerste die inzag dat tw...

Of ik zo vriendelijk wilde zijn even op hun tasjes te letten, vroeg één van de twee jongedames mij. Met een parmantig vingertje wees zij op een grijs en een aardbeienrood damestasje bij hun tafeltje in het restaurant. ‘Doe ik’, antwoordde ik behulpzaam, gevleid door het vertrouwen dat de jongedames in mij – onbekende man – stelden. ‘Waar gaan ze naar toe?’ vroeg ik aan mijn vrouw met wie ik een kopje koffie dronk. Ook zij wist het niet. Het damestoilet was de andere kant op. De serveerster zette de bestelde broodjes op de tafel van de dames, waar slechts twee damestasjes aanwezig waren. Door het grote raam zag ik de twee meisjes buiten tegen de pui leunen. Rokend. ‘Wel allemachtig, het moet niet gekker worden’, kookte ik. ‘De dames gaan buiten staan roken en ik mag over hun bezittingen waken’. Bij terugkomst van de dames kreeg ik een vriendelijk dank-u-wel in duplo van het tweetal. ‘Hoor ‘ns even’ sprak ik ze aan. ‘dank voor het in mij gestelde vertrouwen, maar willen jullie de volgend...

Inmiddels is onze duif uitgevlogen. Zij (hij?) is al een hele knaap. De moeder komt elke dag op de buitentafel en eet figuurlijk uit mijn hand. Momenteel vindt ze Bastogne-koeken het lekkerst. Soms komt het jong erbij, maakt zielige piepende geluidjes en wil zich laten voeden door z'n moeder. Maar die denkt op haar beurt: bekijk jij het maar, zorg maar voor jezelf. Je bent nu oud en wijs genoeg. Omdat alle koerduiven (of lachduiven) op elkaar lijken, is het best moeilijk te zien wie wie is. Kwestie van tijd. Dan ken ik ze bij naam...

Vandaag zijn Karen en ik de gelukkige ouders geworden van een babykoerduif. De moederduif heeft ongeveer 2, 3 weken op haar schamele nest gezeten waarin een eitje lag. Vandaag ontdekte ik een babyduif. Kaal en lelijk. Maar o zo mooi! We rusten van 14.00 tot 15.00 uur.

Vandaag, zondag 2 mei 2010, denk ik aan Richard Pet, die vandaag 35 jaar zou zijn geworden.

80% Van de Nederlanders weet niet waar Pasen over gaat. Velen denken dat het iets met eten van doen heeft. Niet verwonderlijk overigens. De supermarkten prijzen het paasontbijt, de paaslunch, de paasbrunch en het paasdiner aan alsof het een heilig goed is. Pasen is de voorjaarsvariant van Kerst geworden. Vrolijke vreetdagen!