Doorgaan naar hoofdcontent

Disclaimer

De disclaimer is een veelgebruikt verbaal hulpmiddel waarmee mensen zichzelf bij voorbaat beschermen tegen commentaar, negatieve reacties en twijfels over wat ze (gaan) zeggen. Een voorbeeld: je wilt in feite iets arrogants zeggen en begint met 'ik wil niet arrogant zijn of zo...'.

Ook ik maak mij met vaste regelmaat bewust en onbewust schuldig aan het gebruik van de disclaimer. 'Ik durf zonder valse bescheidenheid te stellen dat...', 'wat ik zeg klinkt misschien vreemd, maar...' en meer van dat soort verschonende introducties.

Onderzoek laat echter zien dat het gebruik van disclaimers het tegenovergestelde effect heeft dan het effect dat je beoogt. Doordat je in de disclaimer een bepaald woord namelijk gebruikt, zoals arrogant of vreemd, activeer je dat begrip bij je toehoorder, waardoor die extra oplet. Met als gevolg dat je juist wél arrogant klinkt en dat wat je zegt juist wél vreemd klinkt.

Ook in de reclame worden disclaimers gebruikt. Een vrij bekende is de vorig jaar geïntroduceerde 'Let op: geld lenen kost geld' die bij elke financiële reclame genoemd en getoond moet worden als het een financieringsproduct betreft. Deze disclaimer wordt door de lezer of toehoorder niet anders uitgelegd maar is glashelder, volgens mijn bescheiden mening. Oeps!

(Met dank aan Roos Vonk)

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...
Een reactie posten
Meer lezen

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.
Een reactie posten
Meer lezen

Ik ken een moeder...

Ik ken een moeder en die is anders dan andere moeders. Ze staat meer in de belangstelling. Je ziet haar vaker in de bladen. Er wordt meer over haar gesproken en geschreven. En, maar dat is haar harte gegund, ze woont in een paleis van een huis met een living als een balzaal zo ruim. U weet welke moeder ik bedoel. Die moeder waarvan één van haar zonen onlangs door een tragisch ongeval getroffen werd, waardoor - nog meer dan normaal - alle ogen op deze moeder gericht waren. Die moeder, die nog altijd in grote onzekerheid verkeert omdat haar zoon levend noch dood is, gaat aan het eind van de maand haar verjaardag vieren. Groots vieren. En iedereen is uitgenodigd om er bij te zijn. Als moeder loopt zij dan wuivend door een Nederlands dorp, hapt een koek en schiet voor 10 punten een bal door een gat. En met haar aardigste lach neemt ze een tekening aan van een 10-jarig meisje met vlechten. Terwijl zij diep in haar hart weet dat er geen reden tot glimlachen, laat staan tot feesten is. O...
Een reactie posten
Meer lezen