In een discussie is het goed gebruik om eerst naar de ander te luisteren alvorens je je eigen mening ventileert. Toch gaat die regel in de meeste 'chats' op internet niet op, zo bemerkte ik onlangs weer. Op de website van het reclamevakblad Adformatie was een column gepubliceerd met het onderwerp 'het aangaan van de dialoog met de consument'. De inhoud van die column laat ik voor het gemak links liggen; het gaat mij om de reacties op deze column. Welgeteld scroll ik langs zo'n dikke veertig reacties van zich reclame-experts, -adviseurs en marketinghotemetoten-noemende vakgenoten die allemaal een meninkje hebben en dat maar al te graag willen laten merken, omdat het tegenwoordig stoer staat als je een mening hebt (wat zou het weer eens heerlijk zijn om een manager te horen zeggen: 'sla mij maar plat, ik weet het echt niet'). Ik heb het verloop van de chat-discussie ontrafelt. Hoe ontwikkelt zo'n discussie zich op internet, wilde ik weten. Nou, ik kan je vertellen, niet dus. De éne mening wordt klakkeloos op de andere gestapeld en die weer op de volgende. En zo ontstaat een discussie die meer lijkt op een 'ik toeter ook even wat mee-sessie, dan op een hoor en wederhoor met verstandige reacties op eerdere acties. Zo constateerde ik dat de eerste chatreactie niets, maar dan ook he-le-maal niets meer met de laatste reactie te maken had. Het leek alsof reactie één over een ander onderwerp ging dan de meest verse reactie. Had ik iets gemist? Had halverwege de rit een discussieleider het onderwerp gewijzigd? Nee, iedereen riep maar wat in reactie op de vorige reactie en zo vloog de hele discussie inclusief alle chatters uit de bocht. Reactief flatuleren, vol stinkende emotie, maar zonder te weten wat je gesprekcollega's eerder over het onderwerp hebben gezegd. Ja, ja...we moeten vooral weer de dialoog aangaan met elkaar.
Reacties