Je ziet, hoort en leest ze steeds vaker. Mensen met 'maniertjes'. Ze doen zogenaamd grappige dingetjes. Ze vallen op door hun quasi-spontane toevoegingen die ze aan hun geschreven of gesproken teksten doen. Daarmee denken ze dat ze leuk zijn, maar het zijn maniertjes. Maniertjes die ze anderen hebben zien doen en nu doen ze het zelf ook. Het liefst bij herhaling. En elke keer weer denken ze dat de ontvanger van de kwinkslag over hen denkt, 'wat een originele geest ben jij toch'.
Eén van die maniertjes is bijvoorbeeld in een online tekst achter een als grappig bedoeld zinnetje een ;)-tekentje plaatsen. Of een :). Of wat voor stom tekentje dan ook. Maar meestal is het tekentje een teken. Een teken van totaal gebrek aan creativiteit. Vreemd genoeg signaleer ik die domme tekentjes vaker in teksten geschreven door vrouwen dan in teksten afkomstig van mannen. En als ze van mannen afkomstig zijn, zijn het meestal mannen zonder een greintje humor, let maar eens op.
Nog één: het maniertje om met twee handen in de lucht aan weerszijden van je hoofd met wijs- en middelvingers van die krab-beweginkjes te maken als je iets zegt dat in feite tussen haakjes staat. Doen wel veel mannen. Of zeggen, als er gevraagd wordt hoe het met ze gaat: 'goed, met slechte mensen gaat het altijd goed'. Allemaal foute maniertjes die de persoon in kwestie moeten laten opvallen als zeer briljant en geestig, maar altijd het tegenovergestelde aantonen. De originaliteit is hier ver te zoeken, weet je in zo'n geval.
OK, nog ééntje dan: je bent op een markt en vraagt aan de kippenboer een kilo kippenpoten, waarop de man op een zonnige dag met grote zekerheid het grappig bedoelde antwoord geeft: wil je linker- of rechterpoten? In zo'n geval geef ik zo'n man een vette ;) en maak er van de weeromstuit van nog wat van die krab-beweginkjes bij. Lachen toch?
Reacties