Doorgaan naar hoofdcontent

Creatief?


Als je mensen vraagt wat ze de leukste vorm van reclame vinden is hun antwoord: 'TV-reclame'. Vraag je mensen wat ze de vervelendste vorm van reclame vinden, is hun antwoord: 'TV-reclame'.
En zo zie je maar weer dat leuk ook heel vervelend kan zijn.
Wat mij persoonlijk opvalt aan TV-reclame is dat het eigenlijk zo ongelofelijk ouderwets is. Niks nieuws onder de zon na pakweg 30 jaar reclamespots. Neem de lengte van de spots. Bijna alle commercials zijn 20 of 30 seconden, terwijl tag-ons (dat zijn de korte herhalingsspotjes die op de hoofdspot volgen) minimaal 5 seconden zijn tot hooguit 15 seconden. Waarom niet een shortmovie van 2 minuten? Het hele reclameblok opkopen? Drie keer langskomen in de huiskamer binnen één reclameblok? De huidige uitzendtarieven geven mogelijkheden genoeg.
Nog iets: bijna alle spots (wat eigenlijk geen goed woord is voor een TV-commercial) zijn opgenomen met hoogwaardige en kostbare apparatuur, terwijl wij als consument tegenwoordig prima kunnen leven met snelle bewegende beelden met smartphone-kwaliteit (we zien niet anders op YouTube). Waarom zo weinig commercials met deze home-video-kwaliteit? Dan: ik ken geen TV-commercialconcept waarin elke commercial een ander eind heeft. Terwijl dat best kan met een beetje meer budget. Je maakt één vast script en schrijft er 10, 15 verschillende plots in. Allemaal anders. Moet je eens zien hoeveel mensen er extra (geïnteresseerd) blijven kijken. Hoezo zijn TV-commercials leuk en creatief? Er is gewoon weinig nieuws onder de zon...

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...
Een reactie posten
Meer lezen

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.
Een reactie posten
Meer lezen

Blauw

Het is de bekende openingszin van een verkoper of verkoopster in een kledingzaak: 'Kan ik u helpen of kijkt u even rond'. Mijn antwoord is negen van de tien keer 'nee dank u, ik kijk even rond'. Voor dat rondkijken in de gemiddelde kledingzaak krijg je vervolgens hooguit twee minuten. Want dan staat diezelfde verkoper in je nek te hijgen en meent hij je aan te moeten moedigen met de woorden: 'Ja, dat is een leuke polo hè; nieuwe collectie'. Op zo'n moment zeg ik hem gewoon recht in zijn gezicht: 'Zeg, jij was het toch die mij bij mij binnenkomst vroeg of je mij kon helpen? En wat antwoordde ik toen? Heb ik gezegd dat ik je hulp nodig had? Zie ik er uit als iemand die hulp nodig heeft bij het uitzoeken van een polo? Denk jij dat ik mij op mode-gebied moet laten adviseren door een of ander a-modieus opdondertje die op zaterdag wat geld wil bijverdienen en zelf witte tennissokken onder een zwarte broek draagt? Nou? Opzouten dus mannetje. Achter je toonbank....
Een reactie posten
Meer lezen