151 euro.

Bij de PRAXIS. Terwijl ik een dopsleutelsetje van nog geen tien euro in mijn binnenzak frommel, valt mijn oog op een sticker. 'Wij rekenen af met winkeldieven' staat er te lezen. Dus toch!? Is het tegenwoordig zelfs in dit soort megastores niet meer mogelijk om ongehinderd proletarisch het mijne te kiezen? Kan een mens niet eens meer rustig en ontspannen zijn boodschappen doen, zonder altijd maar weer bij de kassa in zijn tas gekeken te worden op mogelijke smokkel van contrabande? Sinds wanneer is het openlijk bedreigen van klanten binnen de retail bon-ton geworden? Gaan wij in dit land zo met elkaar om? Is een ander toontje tegen onbetalende klanten, die altijd nog wel - net zo goed als betalende klanten - een stukje gezelligheid en levendigheid in de winkel brengen, hier niet meer op zijn plaats? Kan het allemaal iets beschaafder, ja?
En dan dat bedrag dat ze in rekening brengen als ze bij de kassa een kijkje in je binnenzakken nemen en daar toevallig een kleinigheid in aantreffen. 'Ah, u neemt een dopsleutelsetje van € 9,95 mee zonder te betalen? Dat is dan € 151,-!' Waar komt dat bedrag vandaan, vraag je je af als beschaafde dopsleutelliefhebber? Is het om te vieren dat PRAXIS gisteren zijn 151ste vestiging in Nederland geopend heeft? Omdat er misschien 151 medewerkers in deze vestiging werken die allemaal een taartje van € 1,- krijgen als er weer een boefje gevangen is? Is het om te onthouden dat ze bij het vangen van een boef direct Henk van de Afdeling Beveiliging moeten bellen op toestel 151? Nee, die € 151,- is ooit serieus bepaald door een rechter. Die vond dat een redelijk bedrag. En wat je vindt, moet je naar de politie brengen, zo luidt het spreekwoord. En wat je jat moet je gewoon afrekenen voor € 151,- bij de kassa, zo luidt de sticker. Best nog duur voor zo'n dopsleutelsetje.