Doorgaan naar hoofdcontent

Denk anders!



Er was eens een pizzabakker in Rome, die plaatste een reclamebord buiten op de stoep voor zijn pizzeria. Op dat bord had hij met grote vette letters in schoolbordkrijt geschreven: PIZZA'S € 6,00 ! Zijn buurman, die ook pizzabakker was, zag dat bord en dacht ‘dat gaat mij omzet kosten’. Wat te doen? Hij wist het. Ook zo’n bord buiten zetten en de prijs van zijn pizza’s met een euro verlagen! Diezelfde dag nog plaatste hij zo’n zelfde bord voor zijn restaurant met de tekst: PIZZA’S € 5,00 ! En uiteraard zette hij twee dikke strepen onder zijn uniek lage prijs. Iets verderop, op de hoek van diezelfde straat, was (hoe kan het anders in Rome) nóg een pizzabakker gevestigd. Ook hij had de reclameborden van zijn twee collega’s gezien. Zo’n bord moet ik ook hebben, dacht de derde pizzabakker en hij stuurde zijn jongste bediende Luigi op pad om er een te halen. Terwijl hij Luigi de opdracht hiertoe gaf, zag je de jongen denken: ‘binnenkort kunnen we sluiten met al die prijsverlagingen en ben ik mijn baan kwijt.’ Toen Luigi terug was, gaf de baas hem de opdracht het bord buiten te zetten. “En zet er een goede aanbieding op jongen!’, beval de pizzabakker zijn jongste bediende.
Luigi pakte een stuk schoolkrijt en schreef in zijn mooiste handschrift:
Very Italian Pizza's € 9,00 !
Diezelfde avond was het drukker dan ooit in het gezellige restaurantje op de hoek…

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.

Blauw

Het is de bekende openingszin van een verkoper of verkoopster in een kledingzaak: 'Kan ik u helpen of kijkt u even rond'. Mijn antwoord is negen van de tien keer 'nee dank u, ik kijk even rond'. Voor dat rondkijken in de gemiddelde kledingzaak krijg je vervolgens hooguit twee minuten. Want dan staat diezelfde verkoper in je nek te hijgen en meent hij je aan te moeten moedigen met de woorden: 'Ja, dat is een leuke polo hè; nieuwe collectie'. Op zo'n moment zeg ik hem gewoon recht in zijn gezicht: 'Zeg, jij was het toch die mij bij mij binnenkomst vroeg of je mij kon helpen? En wat antwoordde ik toen? Heb ik gezegd dat ik je hulp nodig had? Zie ik er uit als iemand die hulp nodig heeft bij het uitzoeken van een polo? Denk jij dat ik mij op mode-gebied moet laten adviseren door een of ander a-modieus opdondertje die op zaterdag wat geld wil bijverdienen en zelf witte tennissokken onder een zwarte broek draagt? Nou? Opzouten dus mannetje. Achter je toonbank....