Doe de Website-Check!

Wie een etalage heeft, moet 'm onderhouden.
Af en toe moet je er iets anders in zetten wil je de aandacht van het passerend publiek blijven trekken.
Dat geldt ook voor een website. Ook een website moet regelmatig onderhouden en verfrist worden. En hoewel ik een hele simpele website heb, met een structuur van slechts 13 buttons en zonder toeters en bellen, kijk ik regelmatig naar mijn eigen site. Dan lees ik wat ik allang wist en kijk er - na enige tijd - toch altijd weer anders tegenaan.
En zo bedacht ik eergisteren toen ik mijn eigen website bekeek: o, ja... ik kan weer een paar nieuwe klanten aan mijn klantenpagina toevoegen. Zo gezegd, zo gedaan (zie: http://www.carlschipper.nl)
Dat zouden meer ondernemers moeten doen. Hun eigen site met regelmaat bekijken. Alsof ze 'm voor het eerst zien. Vooral ondernemers die ooit een website hebben laten bouwen die 'voor de komende vijf jaar klaar is', zouden minimaal tweemaandelijks een bezoek moeten brengen aan hun eigen online platform. Gewoon even lezen wat ze al weten en zich afvragen: is dit nog goed wat er staat? Actueel? Duidelijk? Compleet? Hoe vaak kom je ze niet tegen, nieuws-buttons waarachter geen woord nieuws schuilt? Of nieuws dat zijn maximale houdbaarheidsdatum al lang heeft overschreden. Foto's van medewerkers die al twee jaar ergens anders werken. Openingstijden Pasen 2011. De Nieuwe Collectie 2009. De laatste column van de baas geschreven in 2007. Onze nieuwe projecten in 2010.
Mijn advies: bekijk je eigen website wat vaker en doe met regelmaat de Website-Check. En ben je er zelf niet goed in (of heb je geen tijd), bel mij gerust en ik kijk met een kritisch oog met je mee.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Meer lezen

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje. Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf. Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt. Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.

Meer lezen

Ik ken een moeder...

Ik ken een moeder en die is anders dan andere moeders. Ze staat meer in de belangstelling. Je ziet haar vaker in de bladen. Er wordt meer over haar gesproken en geschreven. En, maar dat is haar harte gegund, ze woont in een paleis van een huis met een living als een balzaal zo ruim. U weet welke moeder ik bedoel. Die moeder waarvan één van haar zonen onlangs door een tragisch ongeval getroffen werd, waardoor - nog meer dan normaal - alle ogen op deze moeder gericht waren. Die moeder, die nog altijd in grote onzekerheid verkeert omdat haar zoon levend noch dood is, gaat aan het eind van de maand haar verjaardag vieren. Groots vieren. En iedereen is uitgenodigd om er bij te zijn. Als moeder loopt zij dan wuivend door een Nederlands dorp, hapt een koek en schiet voor 10 punten een bal door een gat. En met haar aardigste lach neemt ze een tekening aan van een 10-jarig meisje met vlechten. Terwijl zij diep in haar hart weet dat er geen reden tot glimlachen, laat staan tot feesten is. O...

Meer lezen

GOEDBLOG

Zoeken in deze blog