Kwam er eigenlijk op toen ik een urinoir op locatie bezocht alwaar ik mij even Arjan Robben waande. Een prachtig wit stadionnetje met een oranje speelveld voor mij en een minuscuul klein doeltje waarin een al even minuscuul voetballetje in de rechterbovenhoek hing.
Alleen voor het doel en alle ogen van de mannen om mij heen op mij gericht. Uit stand schoot ik, iets op rechts, met een zogezegd pisboogje net naast de onzichtbare doelman. Zo die zit, dacht ik opgelucht. En dan zie je maar weer dat een toiletbezoek iets multi-functioneels kan hebben. Je rekent er af met onverwerkte trauma's en voelt je weer even dat jongetje van twaalf dat ten overstaan van zijn vriendjes en in het heetst van de strijd een prachtige pingel maakt. Ben trouwens wel benieuwd wanneer ik weer eens een gewone openbare pisbak tegenkom waarin geen mallotigheid is geplaatst. Kan ik eindelijk weer eens - zonder die ondraaglijke spanning - uit de broek...
Reacties