Doorgaan naar hoofdcontent

Zomertip van Carl.


Wil je in de zomermaanden juli en augustus er nog even lekker tussenuit maar ontbreekt je het geld voor een 14-daagse vijfsterren All Inclusive? 
Ik adviseer je het Het Kwakoe Zomer Festival in de Bijlmer in Amsterdam. Het festival wordt sinds 1975 elk jaar tijdens zes weekeinden in juli en augustus gehouden. Het is van origine een Surinaams festival, maar de laatste jaren heeft het zich ontwikkeld tot een multicultureel feest. In het Bijlmerpark in Amsterdam Zuidoost biedt het Kwakoe Festival zes weekeinden lang een gevarieerd programma op het gebied van muziek, sport, eten, dansen, informatie en ontmoetingen. 
Wat er zo leuk is aan Kwakoe? Het is een andere wereld! Dat begint al als je de snelweg afkomt en je richting Bijlmer rijdt. Als blanke Gooise jongen wist ik de eerste keer niet wat ik zag. Wat een kleur! Wat een buitenland! Alsof je in de Heerenstraat in Paramaribo bent. Aangekomen op het festivalterrein word je de éne verrassing na de andere voorgeschoteld. Zover het oog reikt toko's en kraampjes waar je uit een verse Kokosnoot drinkt, pittige tamarinde balletjes en schaafijs eet, de bakkeljauw met bakbanaan je tegemoet geurt en... natuurlijk een ijskoude Djogo-bier uit zo'n grote bruine literfles drinkt. Wat een vakantie! Suriname in Nederland. Proost! 


Kwakoe Zomerfestival van 21 juli tot en met 19 augustus. 
Adres Bijlmerpark, Amsterdam Zuidoost, P bij winkelcentrum Amsterdamse Poort





Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Taart (deel 1: de sneue versie)

Zojuist een taart gebakken. Nou ja, een taart. Een droge cake-bodem met wat versiering erop. 8 Kaarsjes omdat 54 stuks te begrotelijk werden. In het midden mijn naam in plastic plakletters die ik volgend jaar weer kan gebruiken. Lekker makkelijk.  Als je jarig bent op 7 januari dan vier je dat niet. Uberhaupt jarig zijn vier je niet, ben ik van mening. Heb nooit begrepen waarom mensen hun jaarlijkse geestelijke en lichamelijke aftakeling zoveel luister bij zetten. 'Gefeliciteerd man, je begint al lekker kaal te worden.' Of: 'nou man, van harte, heerlijk toch om soms je eigen telefoonnummer te vergeten?' Als je, zoals ik, jarig bent één week na de jaarwisseling en twee weken na Kerst, kun je je verjaardag beter niet vieren. Vraagt men naar je cadeauwensen dan weet je, na de cadeau-lawines van Sint en Kerst, niet veel meer te bedenken dan 'zakdoeken en sokken'. Van die cadeaus voor sneue mannen die alles al hebben. En daar komt bij, de gasten die je uitnod...

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.