Doorgaan naar hoofdcontent

SuperPowerBoosten voor iedereen.


Ze zijn inspirerend. Ze zijn innoverend.
Motiverend. Baanbrekend vooral. Effectief ook. En ze werken!
Tenminste... dat beweren de organisatoren.
Ik heb het over de SuperPowerBoost Seminars waarmee je dagelijks doodgegooid wordt. Een fenomeen waaraan naar succes en kennis smachtenden zich graag en amechtig laven. Dorstig als ze zijn naar nieuwe wijsheden om - alsjeblieft - weer het succes van vroeger terug te krijgen. Het succes dat als fijn zand door hun vingers is weggelopen.
Ach ja, we weten het zelf ook niet meer. Onze jarenlang verkondigde waarheden hebben kracht verloren. Wat gisteren nog werkte, werkt vandaag niet meer. Wat gisteren nog waarheid was, is vandaag een leugen. Wie van ons weet nog welke kant hij op moet?
Moet je links of rechts?
Voor- of achteruit?
Offline of online? 
Bricks of clicks? 
Sparen of uitgeven?
Facebooken of LinkedInnen?
Kopen of verkopen?
In de EU of eruit?
Financial of Full Operational?
Zelf doen of uitbesteden?
Dollars of euro's?
Goud of kunst?
Boek of E-Reader?
Bezuinigen of investeren?
Vastzetten of flexibel blijven?
Long of short?
We weten het niet meer. En elke lier die ons toegeworpen wordt, klampen we met beide knuisten vast om uit het drijfzand getrokken te worden.
Tell me the Prophecy and I'll be a Prophet!
Waar zulke oppep-SuperPowerBoost Seminars in het guldentijdperk zomaar een slordige 1.995,- gulden of meer per dag kostten, krijg je ze tegenwoordig gratis bij een krat bier. Of als welkomstcadeau bij een ander SuperPowerBoost Seminar. Bij sommige seminars krijg je geld toe, heb ik vernomen. Als de zaal maar vol zit.
En als je de uitnodigingmails mag geloven, is de éne spreker nog een succesvollere trainer/coach dan de andere. Waar de één zegt dat hij inmiddels 100.000 toehoorders het rechte pad heeft gewezen, claimt de ander een miljoen toehoorders het licht te hebben laten zien. Ze hebben het allemaal over 'nieuwe kansen creëren', 'positief denken' en 'coach jezelf naar grote hoogte'. Ze geven je allemaal 'Gouden Tips voor Zakelijk Succes' en 'De Valkuilen bij Solliciteren' krijg je er gratis bij. Net zoals het boek dat ze zelf geschreven hebben (of je wilt of niet). En hebben ze zelf geen boek geschreven, dan krijg je een boek van een andere goeroe erbij. Of de krant van gisteren. Want ook die staat vol oud nieuws.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...
Een reactie posten
Meer lezen

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.
Een reactie posten
Meer lezen

Ik ken een moeder...

Ik ken een moeder en die is anders dan andere moeders. Ze staat meer in de belangstelling. Je ziet haar vaker in de bladen. Er wordt meer over haar gesproken en geschreven. En, maar dat is haar harte gegund, ze woont in een paleis van een huis met een living als een balzaal zo ruim. U weet welke moeder ik bedoel. Die moeder waarvan één van haar zonen onlangs door een tragisch ongeval getroffen werd, waardoor - nog meer dan normaal - alle ogen op deze moeder gericht waren. Die moeder, die nog altijd in grote onzekerheid verkeert omdat haar zoon levend noch dood is, gaat aan het eind van de maand haar verjaardag vieren. Groots vieren. En iedereen is uitgenodigd om er bij te zijn. Als moeder loopt zij dan wuivend door een Nederlands dorp, hapt een koek en schiet voor 10 punten een bal door een gat. En met haar aardigste lach neemt ze een tekening aan van een 10-jarig meisje met vlechten. Terwijl zij diep in haar hart weet dat er geen reden tot glimlachen, laat staan tot feesten is. O...
Een reactie posten
Meer lezen