Doorgaan naar hoofdcontent

Een Obamaatje.



Ken je het woord: een Obamaatje? Ooit van gehoord? Op je werk? In de trein? Op het 8-uur Journaal? Nee? Ik ook niet.
Ik heb het woord Obamaatje namelijk zelf bedacht. Het kwam opeens op in m'n hoofd. Flits! en daar was het: een Obamaatje. Heeft natuurlijk alles te maken met de nieuwe ambtstermijn van Barack.
Ik herhaalde het woord diverse keren voor mijzelf. In stilte. Een Obamaatje, een Obamaatje, een Obamaatje. En bij elke keer werd het woord leuker. Sterker. Opvallender. Het werd een merk. Een product ook. Een Obamaatje. Zo'n woord waar je alle kanten mee op kunt. Een stopwoord dat de potentie heeft om binnen de kortste keren door iedereen opgepakt en overgenomen te worden. Op kantoor, tijdens de lunch: "Frits, zou jij mij een Obamaatje kunnen aangeven?" Of in de kroeg: "Doet mij maar een Obamaatje." Politieman tegen overtreder: "Het spijt mij mijnheer, maar dit gaat u een Obamaatje kosten." Dokter tegen patiënt: "Ik zal u een Obamaatje voorschrijven. Eenmaal daags." Loodgieter tegen huisvrouw: "O, ik zie het al waarom-ie verstopt is! Er zit een Obamaatje in de afvoer." Rutte tegen Samsom: "Wellicht dat we de inkomensafhankelijke zorgpremie er gemakkelijker doorheen krijgen met een Obamaatje voor de hoogste inkomensgroep?" Telefonische verkoper tegen nieuwe klant: "En dan krijgt u er deze week als welkomstcadeau een gratis Obamaatje bij". Zie je wel, een Obamaatje is een heerlijk woordje dat het overal goed doet. Gaan we de komende vier jaar nog veel plezier aan beleven...

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...
Een reactie posten
Meer lezen

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.
Een reactie posten
Meer lezen

Ik ken een moeder...

Ik ken een moeder en die is anders dan andere moeders. Ze staat meer in de belangstelling. Je ziet haar vaker in de bladen. Er wordt meer over haar gesproken en geschreven. En, maar dat is haar harte gegund, ze woont in een paleis van een huis met een living als een balzaal zo ruim. U weet welke moeder ik bedoel. Die moeder waarvan één van haar zonen onlangs door een tragisch ongeval getroffen werd, waardoor - nog meer dan normaal - alle ogen op deze moeder gericht waren. Die moeder, die nog altijd in grote onzekerheid verkeert omdat haar zoon levend noch dood is, gaat aan het eind van de maand haar verjaardag vieren. Groots vieren. En iedereen is uitgenodigd om er bij te zijn. Als moeder loopt zij dan wuivend door een Nederlands dorp, hapt een koek en schiet voor 10 punten een bal door een gat. En met haar aardigste lach neemt ze een tekening aan van een 10-jarig meisje met vlechten. Terwijl zij diep in haar hart weet dat er geen reden tot glimlachen, laat staan tot feesten is. O...
Een reactie posten
Meer lezen