Doorgaan naar hoofdcontent

ACCEPTATIE VAN GEURMARKETING NEEMT VERDER TOE.

http://shoppermarketingupdate.nl/12282/acceptatie-geurmarketing-neemt-toe-2/?utm_source=smunb&utm_medium=email

De invloed van sensorische impulsen staat minstens twee decennia op de agenda van winkelvloermarketeers. Nadat de discipline grote stappen heeft gemaakt in de V.S. maakt ook de terughoudendheid in Nederland plaats voor meer nieuwsgierigheid bij tal van betrokkenen. Denk aan ondernemers, maar ook aan merkfabrikanten. Dat zegt zelfstandig marketingconsultant Carl Schipper van Formatieschipper. Hij treedt vanuit zijn praktijk o.a. op als gesprekspartner voor geurmarketingspecialist Air Aroma.
Als we het hebben over geurmarketing, dan worden vaak buitenlandse voorbeelden van stal gehaald. carlHoewel wat over the top, dient het Amerikaanse fashionmerk Abercrombie vaak als duidelijk voorbeeld. Lopen wij nog wat achter wat dat betreft?
Carl Schipper: “Nou, niet wat awareness betreft. De praktische uitwerking zit nog niet op dat niveau als in de VS, maar er bestaat wel degelijk bewustzijn dat visuele prikkels invloed hebben op het welbevinden van mensen. Geur bepaalt voor circa 45% de beleving in een omgeving. Ook in winkels. De visuele presentatie kan dan 100% in orde zijn, als het niet lekker ruikt in een winkel, dan zal er geen shopper met plezier winkelen. Er bestaat wel degelijk het besef dat geur de verblijfsduur kan verlengen. En dus mensen kan stimuleren om langer rond te neuzen en meer te kopen. Dat geldt trouwens niet alleen voor winkels, maar ook voor festivals of beurzen.”
Is geur nu bepalend voor merkbouw of voor omzet?
“Nou, dat laat ik een beetje in het midden. Voor beide eigenlijk. Neem een autoshowroom. Samen met Air Aroma hebben we verschillende projecten gedaan voor Nissan. Een autoshowroom moet naar kraakheldere auto’s ruiken en niet naar afgetapte olie uit versleten wagens. Dat komt de merkbeleving ten goede, maar ook de interesse voor het product. In Dubai en Milaan heb je de Armani Hotels, je waant je er in een prettige Armani-geur. Daar liggen merkbeleving en omzetstimulans als het ware in elkaars verlengde.”
Bestaat de kans dat je straks aan het einde van de winkelstraat duizelt van alle geuren die je in verschillende winkels hebt opgesnoven?
“Nee, dat lijkt me sterk. Of althans, goed geurgebruik betekent ook dat je dat subtiel toepast. Ga maar eens een uur lang vergaderen met 4 mensen in een kleine ruimte. Eigenlijk ruik je niks, maar na een uur heeft die kamer zich toch gevuld met een eigen geurkenmerk. Dat is misschien wel een mooie metafoor voor gebruik in winkels: subtiel, merkversterkend en herkenbaar. Ook kleinere, zelfstandige retailers hebben steeds meer in de gaten dat geur bepalend is voor winkelbeleving. Vaak wordt er gewezen naar Abercrombie, maar dat is in de smaak van Nederlanders toch een beetje over the top. Wij houden meer van gedoseerd gebruik.”

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.

Blauw

Het is de bekende openingszin van een verkoper of verkoopster in een kledingzaak: 'Kan ik u helpen of kijkt u even rond'. Mijn antwoord is negen van de tien keer 'nee dank u, ik kijk even rond'. Voor dat rondkijken in de gemiddelde kledingzaak krijg je vervolgens hooguit twee minuten. Want dan staat diezelfde verkoper in je nek te hijgen en meent hij je aan te moeten moedigen met de woorden: 'Ja, dat is een leuke polo hè; nieuwe collectie'. Op zo'n moment zeg ik hem gewoon recht in zijn gezicht: 'Zeg, jij was het toch die mij bij mij binnenkomst vroeg of je mij kon helpen? En wat antwoordde ik toen? Heb ik gezegd dat ik je hulp nodig had? Zie ik er uit als iemand die hulp nodig heeft bij het uitzoeken van een polo? Denk jij dat ik mij op mode-gebied moet laten adviseren door een of ander a-modieus opdondertje die op zaterdag wat geld wil bijverdienen en zelf witte tennissokken onder een zwarte broek draagt? Nou? Opzouten dus mannetje. Achter je toonbank....