Doorgaan naar hoofdcontent

WERELDLEIDERS OP WERKVAKANTIE (werktitel)

  



TV FORMAT

Wereldleiders op Werkvakantie!


Dit format heeft als doel kijkers een inkijkje te geven in het leven, de ziel, de competenties én het karakter van wereldleiders zoals daar o.a. zijn Xi JingPin, Vladimir Putin, Elisabeth II, Joe Biden, Frank-Walter Steinmeier en Mark Rutte.

 

In 40 minuten-durende afleveringen, zien we telkens twee wereldleiders met elkaar van standplaats wisselen. Beide staatshoofden reizen af naar elkaars land en krijgen daar - na een korte en officiële overdracht in het parlement -  de (tijdelijke) macht over het land.

 

Zo zien wij in aflevering 1 president Xi JingPin afreizen naar Den Haag/Nederland, waar hij na de overdracht en kennismaking met typische Hollandse tradities als koekhappen, een harinkje eten op de markt en een stukje fietsen over Het Binnenhof, leiding geeft aan de Nederlandse regering en alle nieuwe en lopende staatszaken voor de komende vier weken voor zijn rekening neemt.

 

In dezelfde aflevering zien wij als tegenhanger Mark Rutte, premier van Nederland, afreizen naar Beijing/China en zich daar over de lopende Chinese staatskundige zaken ontfermen. Mark Rutte zal, indien mogelijk, o.a. de jaarlijkse militaire parade verwelkomen, het Nationale Volkscongres toespreken en zich laten rondrijden over Het Rode Plein, alwaar hij staande vanuit zijn limousine een kort dankwoord zal spreken in het Chinees.

 

Door deze changing of places, verrijken niet alleen de wereldleiders hun persoonlijke inzichten en competenties, ook de bevolking van de landen en de televisie- en online kijkers zullen opmerkelijke inzichten krijgen in zaken die zij nu dikwijls niet kunnen bevatten. 

 

Stelt Rutte de Oeigoeren in het gelijk en bevrijdt hij hen uit de kampen? Maakt Xi JingPin korte metten met horeca-ondernemers die hun etablissement toch openen tijdens de lockdown? We zullen het zien in Wereldleiders op Werkvakantie! 

 

Dit format is auteursrechtelijk beschermd / 2022.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Taart (deel 1: de sneue versie)

Zojuist een taart gebakken. Nou ja, een taart. Een droge cake-bodem met wat versiering erop. 8 Kaarsjes omdat 54 stuks te begrotelijk werden. In het midden mijn naam in plastic plakletters die ik volgend jaar weer kan gebruiken. Lekker makkelijk.  Als je jarig bent op 7 januari dan vier je dat niet. Uberhaupt jarig zijn vier je niet, ben ik van mening. Heb nooit begrepen waarom mensen hun jaarlijkse geestelijke en lichamelijke aftakeling zoveel luister bij zetten. 'Gefeliciteerd man, je begint al lekker kaal te worden.' Of: 'nou man, van harte, heerlijk toch om soms je eigen telefoonnummer te vergeten?' Als je, zoals ik, jarig bent één week na de jaarwisseling en twee weken na Kerst, kun je je verjaardag beter niet vieren. Vraagt men naar je cadeauwensen dan weet je, na de cadeau-lawines van Sint en Kerst, niet veel meer te bedenken dan 'zakdoeken en sokken'. Van die cadeaus voor sneue mannen die alles al hebben. En daar komt bij, de gasten die je uitnod...

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.