‘Doe het vooral niet, het is slecht voor je carrière’, zeggen al mijn relaties, terwijl zij een gezicht erbij trekken dat levensbedreigende consequenties doet vermoeden. Maar ik doe het wel: iets persoonlijks posten op LinkedIn. Ik bepaal zelf wat ik aan dit platform toevoeg. Ik meen mij namelijk niet te herinneren dat ik destijds op basis van eventuele toekomstige persoonlijke mededelingen langs een ballotage-commissie moest om hier mijn intrede te mogen doen. Dit is immers ‘n vrijplaats voor en van ondernemende mensen die iets te melden of te delen hebben (dit laatste is overigens het meest gangbaar, omdat veel LinkedInners niet in staat blijken te zijn zélf een originele gedachte of een eigen idee te poneren, maar slechts iets kunnen delen dat een ander bedacht heeft). Hoogste tijd dus voor een portie rebellie en revolte! In dit kader herinner ik mij trouwens dat iemand in een vergadering ooit eens tegen mij zei dat ik geen spijkers op laag water moest zoeken....