Een goed idee kent een bevruchtingsmoment. Het is het momentum dat er extase ontstaat, een staat van ejucalatief genot waarin een idee aan het brein van de ideeënmaker ontspruit. Het idee komt vanuit het niets en verplaatst zich naar een daartoe bestemd gedeelte van de hersenen waar het zich nestelt, kan indalen, kan rijpen. Hier zal het prille idee tot volle wasdom komen. Het zal groter groeien doordat de ideeënmaker telkens nieuwe ideetjes aan zijn oorspronkelijke idee toevoegt, het bijschaaft en verandert. Net zo lang totdat zijn idee volgroeit is en goed genoeg is om geboren te worden. Het licht mag zien. Het kan nu in handen gelegd worden van anderen die ervoor moeten zorgen. Na de geboorte van het idee, moet het idee leven. Het moet van zich laten horen, krijsen. Het zal gezoogd moeten worden. Aandacht moeten hebben. Zodat het gezond kan opgroeien tot een nog groter idee. Het idee krijgt zo een mooi en lang leven. Maar hoe goed en gezond het idee ook is, er komen altijd nieuwe ideeën die weer beter en gezonder zijn. Tijd voor ons idee om na gedane arbeid afscheid te nemen en te sterven. Meestal gaat dat geruisloos. Je hoort iemand zeggen 'ja dat was toen een goed idee zeg'. De verleden tijd van het woordje 'was' zegt genoeg. Het idee was en is niet meer. De herinnering blijft.
Reacties