Doorgaan naar hoofdcontent

Wegens verschil van inzicht.

Je leest het dikwijls: wegens verschil van inzicht over het te voeren beleid komt er regelmatig een hotemetoot bij de overheid of in het bedrijfsleven weg met een paar tonnetjes in euro's. Kassa! Wat zij kunnen, kan ik ook. Wegens verschil van inzicht over het te voeren beleid heb ik gisteren voorgoed gebroken met mijn bakker. Dit nadat ik vorige week al, ook vanwege verschil van inzicht over het te voeren beleid, met mijn garagebedrijf, de stomerij, mijn tandarts en mijn kapper, gebroken heb. In alle gevallen strookte het beleid dat zij voerden niet met het mijne. Eén van hen - hoe erg kun je het maken - hield er zelfs helemaal geen beleid op na! Alle recht en rede dus voor mij om eenzijdig een punt achter onze vaak meerjarige relaties te zetten.
Maar niet natuurlijk voordat ik alle partijen schriftelijk in tweevoud een schadeclaim heb gepresenteerd. Want bloeden zullen ze. Zo vraag ik van mijn bakker een bedrag dat gelijk staat aan één jaar melkwit voor een gezin van vier personen, van mijn garagebedrijf eis ik de somma van twee kleine, één grote beurt en als extra een APKaatje, mijn tandarts mag mij twee halfjaarlijkse controles betalen en ik eis zijn Porsche cabrio voor minimaal twee zonnige weekends op en van mijn kapper wil ik 12 maandelijkse knipbeurten vermeerderd met parkeerkosten. Zijn ze helemaal van de pot gerukt met hun beleid!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...
Een reactie posten
Meer lezen

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.
Een reactie posten
Meer lezen

Ik ken een moeder...

Ik ken een moeder en die is anders dan andere moeders. Ze staat meer in de belangstelling. Je ziet haar vaker in de bladen. Er wordt meer over haar gesproken en geschreven. En, maar dat is haar harte gegund, ze woont in een paleis van een huis met een living als een balzaal zo ruim. U weet welke moeder ik bedoel. Die moeder waarvan één van haar zonen onlangs door een tragisch ongeval getroffen werd, waardoor - nog meer dan normaal - alle ogen op deze moeder gericht waren. Die moeder, die nog altijd in grote onzekerheid verkeert omdat haar zoon levend noch dood is, gaat aan het eind van de maand haar verjaardag vieren. Groots vieren. En iedereen is uitgenodigd om er bij te zijn. Als moeder loopt zij dan wuivend door een Nederlands dorp, hapt een koek en schiet voor 10 punten een bal door een gat. En met haar aardigste lach neemt ze een tekening aan van een 10-jarig meisje met vlechten. Terwijl zij diep in haar hart weet dat er geen reden tot glimlachen, laat staan tot feesten is. O...
Een reactie posten
Meer lezen