Doorgaan naar hoofdcontent

NIEUW: de Ophoogdoos.

Uit recent onderzoek, uitgevoerd door één van 's wereld meest geciteerde tijdschriften The EcoTrivialist, is gebleken dat zeker 1 op de 10 pakken printpapier (10%!) binnen de zakelijke omgeving de printer nooit zal bereiken.
Tien procent van de totale printpapiervoorraad wordt namelijk niet gebruikt voor printen of scannen, maar dient op de kantoorvloer als 'beeldschermophoger'. De ongeopende en niet specifiek voor dit doel bedoelde pakken printpapier, worden onder het beeldscherm gestapeld, om zo het beeldscherm op de gewenste hoogte te krijgen van de gebruiker.
Dit gebeurt op mondiale schaal en is niet gebonden aan welke lands- of bedrijfscultuur dan ook, zo is uit het onderzoek komen vast te staan.

Het vooraanstaande magazine begrootte de totale schade die het gevolg is van dit 'ophoogfenomeen' binnen wereldwijde kantoren op zeker 500 miljard euro, wat ongeveer 10%(!) is van de totale wereldomzet in printpapier. Over een mogelijk negatieve milieubelastende werking, voortkomend uit het gedrag van vele miljoenen, elkaar na-apende, medewerkers over de hele wereld, liet de publicatie zich niet uit. Het Europees Parlement, alsmede de United Nations en het World Wildlife Found, hebben inmiddels onderzoeken ingesteld inzake deze kwestie en de gevolgen die het mogelijk zou kunnen hebben in het licht van de algehele opwarming van de aarde.

Formatie Schipper, het creatieve bureau uit Hilversum, introduceerde inmiddels als alternatief voor de verkwanselde pakken printpapier, de zogenaamde 'Ophoogdoos'; een stevige en geheel lege kartonnen doos die er aan de buitenkant uit ziet als een pak printpapier.
Volgens Formatie Schipper scheelt de Ophoogdoos een substantiëel deel in de totale ophoogkosten, die binnen een middelgroot concern jaarlijks al snel kan oplopen tot circa € 45,- per medewerker. Doordat de gepatenteerde Ophoogdoos een identieke uitstraling heeft als een doorsnee pak printpapier en exact dezelfde ophogende werking garandeert, ervaren medewerkers hetzelfde effect als bij een pak echt printpapier en ondervinden zij niet of nauwelijks conversie-problemen tijdens implementatie van de Ophoogdoos op de werkvloer.

Bron: The EcoTrivialist, january 2012.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.

Blauw

Het is de bekende openingszin van een verkoper of verkoopster in een kledingzaak: 'Kan ik u helpen of kijkt u even rond'. Mijn antwoord is negen van de tien keer 'nee dank u, ik kijk even rond'. Voor dat rondkijken in de gemiddelde kledingzaak krijg je vervolgens hooguit twee minuten. Want dan staat diezelfde verkoper in je nek te hijgen en meent hij je aan te moeten moedigen met de woorden: 'Ja, dat is een leuke polo hè; nieuwe collectie'. Op zo'n moment zeg ik hem gewoon recht in zijn gezicht: 'Zeg, jij was het toch die mij bij mij binnenkomst vroeg of je mij kon helpen? En wat antwoordde ik toen? Heb ik gezegd dat ik je hulp nodig had? Zie ik er uit als iemand die hulp nodig heeft bij het uitzoeken van een polo? Denk jij dat ik mij op mode-gebied moet laten adviseren door een of ander a-modieus opdondertje die op zaterdag wat geld wil bijverdienen en zelf witte tennissokken onder een zwarte broek draagt? Nou? Opzouten dus mannetje. Achter je toonbank....