Doorgaan naar hoofdcontent

Verslaggevertje Gezocht!


Doe mee met Verslaggevertje Gezocht!

Het is de nieuwste rage. Iedereen vanaf 7 jaar kan het. Het enige dat je nodig hebt is een Facebook-, Hyves- of LinkedIn-account en je bent er klaar voor. Hoe je meespeelt met Verslaggevertje Gezocht? Nou, je houdt gedurende een tweetal uren het (inter)nationale nieuws in de gaten. Je bezoekt bijvoorbeeld de website van CNN. Of de website van je eigen vakblad. Of NOS.nl. Gewoon naar de radio luisteren kan trouwens ook.
En als je dan iets voorbij ziet of hoort komen waarvan jij denkt 'hé, dit is nieuw voor mij!' dan ga je ervan uit dat het breaking news voor iedereen in je omgeving is en flikker je het als de sodemieter op één van bovengenoemde sociale nieuwstoeters. Je speelt dus even voor Verslaggevertje!

Als je dat gedaan hebt, heb jij gescoord met een nieuwsfeit dat vermoedelijk iedereen op de hele wereld al weet (behalve in het donkerste Afrika waar ze geen 'prik' hebben), maar dat dondert niet, zo staat er in de spelregels te lezen. Elke nieuwsmelding levert jou als Verslaggevertje een punt op. Want zo werkt het bij het spelletje Verslaggevertje Gezocht nou eenmaal. Ook oud nieuws is een punt.

In het weekend zag ik heel veel Verslaggevertjes mooie punten scoren met het nieuws dat Whitney Houston was overleden. Mij bereikten zelfs nog hele opgewonden nieuwsmeldingen toen het stoffelijk overschot al koud was. En exact een week daarvoor was het niet doorgaan van de Elfstedentocht een mooi scoormomentje. De Rayonhoofden konden vanwege de doorzettende dooi het ijs al niet meer op zonder gevaar voor eigen leven, toen menig Verslaggevertje het nieuws over het niet doorgaan nog aan het uploaden was. Wat een prachtige scoops!
Uurtje geleden nog het nieuws binnengekregen dat Marco van Basten coach wordt bij Heerenveen! Pak je toch nog even mee, zo'n 36 uur na de officiële bekendmaking. En dat allemaal dankzij een Verslaggevertje in mijn vriendenkring die alert de actualiteit bijhoudt en daarmee verdiend zijn puntje scoort. Chapeau! Zo worden alle partijen er beter van, toch? Vooral mee doorgaan mensen, met dit geweldige gezinsspel.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.

Ik ken een moeder...

Ik ken een moeder en die is anders dan andere moeders. Ze staat meer in de belangstelling. Je ziet haar vaker in de bladen. Er wordt meer over haar gesproken en geschreven. En, maar dat is haar harte gegund, ze woont in een paleis van een huis met een living als een balzaal zo ruim. U weet welke moeder ik bedoel. Die moeder waarvan één van haar zonen onlangs door een tragisch ongeval getroffen werd, waardoor - nog meer dan normaal - alle ogen op deze moeder gericht waren. Die moeder, die nog altijd in grote onzekerheid verkeert omdat haar zoon levend noch dood is, gaat aan het eind van de maand haar verjaardag vieren. Groots vieren. En iedereen is uitgenodigd om er bij te zijn. Als moeder loopt zij dan wuivend door een Nederlands dorp, hapt een koek en schiet voor 10 punten een bal door een gat. En met haar aardigste lach neemt ze een tekening aan van een 10-jarig meisje met vlechten. Terwijl zij diep in haar hart weet dat er geen reden tot glimlachen, laat staan tot feesten is. O...