Alternatieve fluistercampagne.

Ken je het fenomeen 'fluistercampagne'?
Met deze term worden publiciteitsacties bedoeld, die op mystieke wijze de ether ingestuurd worden. Ze hebben als doel dat ze stukje bij beetje, fluisterend van de éne persoon naar de andere, postvatten bij het grote publiek. Het is eigenlijk een voorgeprogrammeerde roddel waarvan niemand de herkomst kent. Meestal volkomen onschuldig en zonder iemand of iets te krenken. Hé, heb je het al gehoord...? Ik heb horen zeggen...
Een fluistercampagne kan heel klein en in principe overal beginnen. Op deze plek bijvoorbeeld. Op GOEDBLOG, de blog die zo nu en dan door anderhalve man gelezen wordt. En een fluistercampagne kan ook overal over gaan. Zelfs over een fluistercampagne! Is het niet geweldig welke mogelijkheden zo'n fluistercampagne allemaal biedt!

Samen proberen? De enige voorwaarde is, dat jij, die 'anderhalve man' die dit leest, dit bericht fluisterend doorgeeft aan één andere persoon. Meer hoef je niet te doen. Je geeft dit stukje na het lezen gewoon een duwtje richting één persoon op Twitter, Facebook, Instagram, LinkedIn, Hyves of welke sociaal medium dan ook. En je fluistert er zachtjes en beschaafd bij: 'heb je dit al gelezen?' Of je mailt een link naar een vriend of vriendin met als subject: Niet verder vertellen!
Hoho, pas op!... vooral niet naar ál je vrienden sturen, want dan wordt het schreeuwen. En dat laten we graag aan anderen over. Fluisteren gaan we, zachtjes fluisteren. Van het éne oor in het andere. Laat ik je weten als ik 5.000.000 hits heb op GOEDBLOG.

P.S.) Mag ik je bij voorbaat bedanken voor je fluisterzachte medewerking aan deze alternatieve fluistercampagne?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Meer lezen

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje. Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf. Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt. Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.

Meer lezen

Blauw

Het is de bekende openingszin van een verkoper of verkoopster in een kledingzaak: 'Kan ik u helpen of kijkt u even rond'. Mijn antwoord is negen van de tien keer 'nee dank u, ik kijk even rond'. Voor dat rondkijken in de gemiddelde kledingzaak krijg je vervolgens hooguit twee minuten. Want dan staat diezelfde verkoper in je nek te hijgen en meent hij je aan te moeten moedigen met de woorden: 'Ja, dat is een leuke polo hè; nieuwe collectie'. Op zo'n moment zeg ik hem gewoon recht in zijn gezicht: 'Zeg, jij was het toch die mij bij mij binnenkomst vroeg of je mij kon helpen? En wat antwoordde ik toen? Heb ik gezegd dat ik je hulp nodig had? Zie ik er uit als iemand die hulp nodig heeft bij het uitzoeken van een polo? Denk jij dat ik mij op mode-gebied moet laten adviseren door een of ander a-modieus opdondertje die op zaterdag wat geld wil bijverdienen en zelf witte tennissokken onder een zwarte broek draagt? Nou? Opzouten dus mannetje. Achter je toonbank....

Meer lezen