Doorgaan naar hoofdcontent

Puur voor Papa - Origineel vaderdagcadeau

Papa wil Puur!

Puur voor Papa is een chocoladetraktatie uit het huis van CARLZ. Puur voor Papa is een origineel chocolade-cadeau is speciaal samengesteld voor vaders die van kwalitatieve, pure chocolade van de beste kwaliteit houden. Puur met een cacaopercentage van méér dan 60% waardoor de prachtig gevormde kusjes de zacht-zoetzure smaak hebben die vader zo waardeert aan een stukje pure chocolade.

Puur voor Papa is één van de opmerkelijke varianten die CARLZ op de markt brengt. Eerder al verschenen titels en chocolade-cadeaus met de titels als Kusje voor Mama, Melk voor Mama, Puur voor Mannen. Een complete portfolio met de heerlijke chocolade-kusjes is beschikbaar.

Voor de Kusjes van Carlz, dus ook voor Puur voor Papa, wordt de beste UTZ-gecertificeerde cacao gebruikt van kwaliteitsleverancier Callebaut. De negen kusjes zijn verpakt in stijlvolle gouden doosjes. Ook is het mogelijk om een geheel eigen opdruk op het wikkel van de Kusjes te laten verzorgen door CARLZ. Te denken valt aan Kusjes uit Roermond, Kusjes uit Brabant, Kusjes uit Friesland, Kisses from Holland, From Holland with Love, Kusjes uit Haarlem, Kusjes van Bakker Bart, Kusjes van Fletcher Hotels of anderszins. 

Ook beschikbaar bij CARLZ zijn de oranje-gekleurde kusjes. Volle melkchocolade van Callebaut in een prachtige frisse oranjekleur. Uiteraard met de titel Kusjes van Oranje. Kortom: binnenkort meer Kusjes van en Kusjes uit. Meer informatie: www.carlz.nl / contact@carlz.nl



Reacties

Populaire posts van deze blog

Een hapje en een drankje...

Het is een heerlijke zin: wij nodigen u graag uit voor een hapje en een drankje. Hoe dikwijls heb ik die zin gelezen in uitnodigingen van zakelijke relaties? Hoe vaak schreven vrienden hem met zwierig handschrift in hun uitnodiging als er weer iets te vieren viel? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd. Kan het Hollandser? Kan het afgepaster? Uitgekleder? Minimaler? Een feestje, een receptie, een bijeenkomst met altijd weer dat hapje en dat drankje. Zo netjes. Zo keurig. Zo benepen. Je ziet jezelf al bij binnenkomst twee bonnetjes in de hand gedrukt krijgen. Eén voor een hapje. Eén voor een drankje. Maak er een dolle boel van! Als ik de zin nu weer zo lees in een uitnodiging van een chique automerk, houden mijn ogen even halt en mijmer ik. Zouden de Grieken, die het, laten we eerlijk zijn, momenteel niet makkelijk hebben, dat ook schrijven in hun uitnodigingen naar elkaar. "Kom je naar mijn Souvlaki-Party? Voor een hapje en een drankje wordt gezorgd." Ik denk het ni...

Het leven is een feestje!

Het is waar: het leven is een feestje.  Het enige jammere aan dat feestje is, dat wij mensen altijd weer in staat zijn ons eigen feestje   te verstieren. Hoe wij het flikken? Het is mij een raadsel. Maar keer op keer lukt het ons het feestje dat Leven heet, minder leuk te maken dan het zou moeten zijn. En dat is altijd ten nadele van het leven. En van onszelf.  Waarom doen wij dit onszelf aan? Waarom maken wij het voor onszelf zo moeilijk? Terwijl een leuk leven dat aangenaam en gezellig is, binnen handbereik ligt.  Alle randvoorwaarden zijn er immers. De feesttent. De gasten. De slingers. Of in een andere context: er is een zaterdagmiddag. Een groen grasveld met witte lijnen. Er zijn 22 jonge jongens. Een bal, spelregels en wat vaders die die middag nog wel 90 minuten over hebben. Alles voorhanden zou je zeggen, om er een prachtige feestmiddag in de buitenlucht van te maken. En toch is het niet gelukt. Sla mij maar dood.

Ik ken een moeder...

Ik ken een moeder en die is anders dan andere moeders. Ze staat meer in de belangstelling. Je ziet haar vaker in de bladen. Er wordt meer over haar gesproken en geschreven. En, maar dat is haar harte gegund, ze woont in een paleis van een huis met een living als een balzaal zo ruim. U weet welke moeder ik bedoel. Die moeder waarvan één van haar zonen onlangs door een tragisch ongeval getroffen werd, waardoor - nog meer dan normaal - alle ogen op deze moeder gericht waren. Die moeder, die nog altijd in grote onzekerheid verkeert omdat haar zoon levend noch dood is, gaat aan het eind van de maand haar verjaardag vieren. Groots vieren. En iedereen is uitgenodigd om er bij te zijn. Als moeder loopt zij dan wuivend door een Nederlands dorp, hapt een koek en schiet voor 10 punten een bal door een gat. En met haar aardigste lach neemt ze een tekening aan van een 10-jarig meisje met vlechten. Terwijl zij diep in haar hart weet dat er geen reden tot glimlachen, laat staan tot feesten is. O...