GOEDBLOG

Zojuist heb ik afscheid genomen van mijn oude sportschoenen. Ze zijn op. Gescheurd. Op de hiel geplakt met Duck-tape. Elke demping is er uit gelopen. Ik kocht ze 4 jaar geleden en sinds die tijd liepen we, mijn sportschoenen en ik, ongeveer 4.000 kilometer. Dat zijn een kleine 100 marathons, ongeveer 400 Hilversum City Runs en zo'n 250 Dam tot Dam-lopen. Hoewel ik, laat dat duidelijk zijn, aan die drie loopevenementen nooit meedeed. Ze zijn mij te druk. Teveel mensen die op hetzelfde moment dezelfde kant op gaan. Nu heb ik niets tegen een stukje met elkaar mee oplopen, maar een uur of meer aan iemands zweterige zijde, vind ik wat veel. Toch liep ik het grootste deel van die 4.000 kilometer niet alleen. Ik liep ongeveer 3.000 ervan samen met mijn hond Muis. Dat is van mijn huis uit naar de Westelijke Sahara in Zuid Marokko. Prachtige plek om je hond uit te laten, al zijn we er feitelijk nooit aangekomen. We zweten wat concentrisch door de bossen rond ons huis, zou je kunnen zeggen...

FRISSE TIP:  de Vers-EK-Gras geurhanger. Geniet van de sportieve geur van pas gemaaid gras. Hang 'm aan je autospiegel en je auto ruikt  zo fris als een pas gemaaid voetbalveld! Laat Oranje niet in z'n hempie staan. BESTELLEN: 06 53 461 596 / mail@formatieschipper.nl

Schrikkelen. Het betekent zoveel als 'overslaan, nalaten, het niet doen'. Vandaag is het er een prachtige dag voor. Vandaag ga ik eens even lekker schrikkelen. Ik ga een paar dingetjes nalaten. Bewust niet doen dus. Absoluut niet! Heerlijk even een dagje zonder. Moet toch kunnen? Vandaag denk ik een hele dag niet aan de hoge benzineprijs, niet aan de economische crisis, niet aan de machtsstrijd binnen de PvdA (en al helemaal niet aan Lutz Jacobi), niet aan de prins, niet aan de Grieken, niet aan de berging van het Italiaanse cruiseschip, niet aan Reinout Oerlemans en het VUmc, nog minder aan Tullekens en aan nog veel meer vervelende zaken niet. Het enige waar ik vandaag de hele dag aan denk is het treffen van vanavond op Wembley. Eens kijken of we er klaar voor zijn...

In de krant stond gisteren een paginagrote oproep van 'een groep vooraanstaande Griekse zakenmensen'. Zij riepen de lezer op 'Griekenland een kans te geven'. Grieken zijn, zo schrijven zij, hardwerkende burgers die trouw hun belastingen betalen en Europeanen die een constructieve rol willen spelen binnen Europa. Of dat over die belastingen waar is, weet ik niet, want ik heb wel eens gehoord van mensen die er meer verstand van hebben dan ik, dat 1 op de 10 Grieken geen belasting betaalt. Wat betreft die constructieve rol die de Grieken willen spelen, zie ik zeer zeker kansen voor de Grieken. In dit licht sluit ik mij graag aan (zonder overigens zelf enige pretentie te hebben vooraanstaand te zijn...) bij die groep vooraanstaande zakenmensen en wil ik elke Griek aanmoedigen constructief de toekomst in te gaan! Waar de kansen liggen? Nou, neem bijvoorbeeld Restaurant Akropolis. Al jaren gevestigd in mijn woonplaats. Het wordt uitgebaat door de 61-jarige Aris Nikos. ...

Door alle commotie rondom het prinselijk ski-ongeval, was de carnaval er voor mij bijna ingeschoten. 'Weet je wel dat het vandaag de laatste carnavalsdag is?' stoot mijn vrouw mij vanmorgen in bed wakker. Potverdikke, ze heeft gelijk! Nog één dagje maar. En dan is het onder de grote rivieren weer even saai als altijd. Wat te doen? M'n tasje pakken met mijn gekke neus, bril en pet en in gezwinde spoed offpiste  afdalen richting de Kruikenzeikers? Of toch maar thuis afwachten tot we meer weten en de carnaval de carnaval laten, wetend dat-ie volgend jaar hoogstwaarschijnlijk geprolongeerd wordt? Mijn twijfel is groot: wordt het de Prins of wordt het Carnaval? Piëteit of Festiviteit? Eerbied of Feestlied? Thuis met een kop thee afwachten op de bank of in het zuiden feesten en aan de drank? Een moeilijke keuze, zoveel is duidelijk. Gelukkig kom ik bij het uitlaten van mijn hond een buurvrouw tegen die ik confronteer met mijn dilemma. Als iemand van boven de grote rivieren h...

Tijdje niks van René Froger gehoord. Ook van Natas trouwens niet. Nou moet ik toegeven dat ik de Frogertjes niet op de voet volg, maar toch. Tot gisteren. Toen dook René opeens op. Ik noem hem tegenwoordig  Rennie Froger, omdat hij door zijn zwaarlijvigheid in elke zin een zuuroprisping krijgt. Ik zag hem niet zingend met twee andere blauwe glitterjasjes in de ArenA of zichzelf schorschreeuwend in een TV-commercial van een telecomaanbieder, nee, het was in de lawine van nieuwsberichten rond onze ski-prins dat Rennie ook zijn duit in het zakje deed bij RTL Boulevard. Hij zei dat hij de prins niet kent als roekeloos of onverantwoord en dat ze elkaar altijd vriendelijk gedag zeggen als hij en Natas in Lech zijn om daar, met een beetje mazzel, het Journaille tegen het lijf te lopen dat daar in eerste instantie voor de Oranjes aanwezig is. Pikken de Frogertjes toch even mooi hun publiciteitsmomentje mee, niet? Dus Rennie zegt de prins af en toe gedag en weet dan da...

Voorbeeld 1) Een 'koude' relatie van mij stuurt mij een onpersoonlijke e-mail zonder mijn naam erboven. Of ik ook kom naar een zakelijke bijeenkomst die hij organiseert. Hij zegt dat het heel leuk en verrassend wordt. En de cabaretière Tineke Schouten komt ook, belooft hij. Wat voor leuks we gaan doen, zegt hij niet. Dat is een verrassing. Natuurlijk kom ik niet. Ik wil gewoon weten waarvoor ik mijn tijd vrij maak. Met Vaderdag laat ik mij wel verrassen. Voorbeeld 2)  Ik wil contact met een bedrijf dat mogelijk iets voor mij kan betekenen. Ik zoek hun website en zie daar dat ze een Servicelijn hebben. 'Wilt u door ons gebeld worden?', staat er vriendelijk. Dat wil ik. Dus ik vul mijn mobiele nummer in. Dat was 36 uur geleden en ik moet nog gebeld worden. Als ik ze dan maar zelf bel en naar de directeur vraag, krijg ik te horen dat de beste man alleen per e-mail aanspreekbaar is. Hij wenst niet gebeld te worden door mogelijke klanten. Het bedrijf heeft ca. 35 man p...