Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Ik zie de bui al weer hangen...

Vannacht zwetend wakker geworden.  Zag in mijn droom Arjen Robben in een vloeiende reeks van één briljante kapbeweging en twee fraaie Schwalbes met bijbehorende penalty's zijn hattrick scoren. 3-0! En dat nog wel tegen de gevreesde Mannschaft in de WK-finale in Sao Paolo!  Nederland is wereldkampioen 2014!  Met van spanning gebalde vuisten en met het zweet dat vanachter mijn oren  meanderend   mijn nek in liep, hapte ik, zittend op de bedrand, naar adem. Wat een spanning, wat een ultieme voetbalbeleving! Na wat slokken water en diep zuchten, dacht ik de nachtrust weer te kunnen vatten.  Maar dat zou allerminst lukken.  Want met dit gelukzalige visioen van mij, bekroop mij direct een andere gedachte die mij verre van slapen hield.  Ik zag, net als in een film, onze oranjegekleurde spelersbus vertrekken uit het KNVB-centrum in Zeist. En heel duidelijk zag ik, in de timecode onderin de filmische beelden, het jaartal 2018 staan. Aha, dac...

WANNEER STOPT DIE ONZIN?

Met regelmaat kom je ze tegen op LinkedIn:  die stompzinnige letterdiagrammen met daarboven de vraag gesteld WELK WOORD ZIE JE HET EERST?  Of in de internationale versie: WHICH WORD DID YOU SEE FIRST? Dat het zoekspelletje populair is bij internettende ambtenaren en bij 9-tot-5 medewerkers, dat blijkt aan de aantallen deelnemers. Het lijkt wel of elke LinkedIn-deelnemer die de lagere school heeft afgemaakt, zich geroepen voelt om via het wereldwijde web zijn of haar intelligente woordvondst wereldkundig te maken en te delen met zijn of haar relaties! Zo lees ik dat Ahrend het woordje FUCK als eerste zag.  Maaike ontdekte direct de lettercombinatie SMILE.  En Henry zag BIG in één oogopslag. In het geval van Ahrend is zijn woordvondst veelzeggend. Hij denkt de hele dag aan neuken. En Maaike? Dat is een onbedaarlijk lachebekje; maar dan in irritante zin. En Henry tenslotte, die heeft al jaren een eetobsessie. Logisch dat hij bij het zien van het letterdi...

Fastfoodketen denkt leuk te zijn...

New York Pizza denkt leuk te zijn.  In hun nieuwe TV-commercial voert de internationale pizza-boer een crash test dummy op. Zo'n ongelukspop in de vorm van een pizzakoerier. Voorstellende een stereotype jongen van  zuidelijke afkomst,  achttien jaar oud, gele outfit, dito helm en een vierkante pizzabak achterop z'n opgevoerde brommer.  In de testhal zien we twee onderzoekers in witte jassen. En de testpop  op een brommer . De voice-over vertelt ons dat het bij New York Pizza om veiligheid gaat, 'maar smaak is natuurlijk ook belangrijk'.  De crash test dummy rijdt vervolgens (met topsnelheid zoals in de praktijk gebruikelijk is voor pizza-koeriers) tegen een betonnen muurtje dat 25 meter verderop gelegen is. De schade laat zich raden. Van de brommer en de testpop is weinig heel. De twee onderzoekers controleren vervolgens de pizza op schade en concluderen met grote blijdschap dat deze nog puntgaaf is! Met een 'high five' sluiten zij af, terwijl wij a...

Ik hoor weer veel positieve geluiden!

Na lange tijd gesomber en gebrombeer, hoor ik weer veel positieve geluiden. Geluiden die je goed doen als mens en als ondernemer! Gelukkig, denk je, er is licht aan het einde van de tunnel.  Hebben we het ergste dan achter de rug?  Zijn we op de weg omhoog?  Getuige de geluiden die ik hoor zeg ik: absoluut! Zo liep ik afgelopen weekend een rondje door het bos en waar ik ook ging was het een gekwinkeleer van vrolijkheid en optimisme. De meesjes en sijsje, ze kwetterden dat het een lust was.  En het paard waar ik steevast bij langs loop, had ook al het hoogste woord. Met opgetrokken bovenlip maakte hij mij duidelijk dat het ontluikende gras, de malse regen en het uitblijven van snijdende winterse kou een cadeautje van Moeder Natuur waren.  Komt er op datzelfde moment een buizerd  in volle duikvlucht  overscheren, met zo'n hoog piepend geluid. Compleet hyper! Had er duidelijk zin in, die bruine prachtvogel.  En dan die bomen e...

De overschoen. Dat zouden meer heren moeten doen.

Hij is terug van nooit weggeweest. De overschoen (galoche in het Frans).  Nooit weggeweest? hoor ik je denken. Je kunt je niet heugen dat je ooit iemand buiten met een overschoen hebt zien lopen, zeg je? Dan gaat daar spoedig verandering in komen, kan ik je beloven. De overschoen is helemaal terug! De overschoen is bedoeld als buitengaatse bescherming van de 'gewone' nette herenschoen. Zodat die, veilig verholen in de buik van de overschoen, niet vies en nat kan worden en geen beschadigingen oploopt (mooi woord in dit geval).  Nog nooit iemand met overschoenen aan gezien? Oké, hij is wellicht de laatste decennia minder zichtbaar geweest in het alledaagse straatbeeld waar doordeweekse sneaker en gymp overheersen; maar let op!...in sommige delen van ons land - daar waar je nog wel eens een nette, gesoigneerde heer in driedeling grijs  ziet kuieren met een courant onder zijn éne arm en een bosje ruikers voor zijn lief onder zijn andere, daar, ik moet toege...

Ik en Máxima!

Zoiets overkomt je slechts één keer in je leven: op de achterbank van een verlengde Volvo van het Koninklijk Huis en naast je koningin Máxima. Mij overkwam het vanmiddag! Als genodigde bij de officiële opening van het 'Park Eren' van het Bomencentrum Nederland in Baarn, parkeerde ik - nietsvermoedend - mijn auto op het daartoe bestemde parkeerterrein. Het was hiervandaan slechts een klein stukje lopen naar de plek waar de opening door ondernemer Hans Blokzijl zou plaatsvinden. Een prachtige wandeling langs de nog mooiere bomen die Hans zijn Bomencentrum rijk is. Maar ver kwam ik niet. Voor mij stond een verlengde Volvo S-80 Limousine. Het portier rechtsachter stond open van waaruit een vrolijke stem mij toeriep: 'Wilt u het stukje meerijden?' Ik begreep dat het tegen mij bedoeld was en liep richting het open portier en daar zat ze... koningin Máxima. Met uitgestrekte arm herhaalde zij de zin wijzend op de lege plek ter linkerzijde van haar. ...

Jawel... Hij is er weer!

Een paar uur geleden kreeg ik op deze tropische septemberdag een opmerkelijke e-mail waarin mij de vraag werd gesteld of ik op zoek was naar een ECHTE KERSTMAN (in kapitalen) voor mijn winkelstraat/centrum of bedrijf. De schrijver van de e-mail suggereerde intelligent 'dat het vrij vroeg in het jaar was'; hij moest gedacht hebben dat je er als kerstman niet vroeg genoeg bij kunt zijn. Helaas voor de afzender beschik ik niet over een eigen winkelstraat. Noch over een centrum. Een bedrijf heb ik, althans een inschrijving bij de Kamer van Koophandel. Maar om nu alleen voor mijzelf dit jaar een ECHTE KERSTMAN op te laten treden op mijn toch al klein uitgevallen thuiskantoor...ik weet het niet of dat een succes wordt. De schrijver voegt aan zijn e-mail toe dat hij 'daadwerkelijk een zeer mooie KERSTMAN heeft'. Dat woordje 'heeft' bevreemdt mij. Is hijzelf nou de ECHTE KERSTMAN of heeft hij 'm (als een witbebaarde Natascha Kampusch) in zijn kelder aan de m...