GOEDBLOG

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de dreiging van het Duitse Nazi-rijk ook in Engeland voelbaar. De Britse regering wist al in het voorjaar van 1939 dat Engeland het zwaar te verduren zou krijgen. Gasaanvallen, bommen boven de stedelijke gebieden; de Engelsen zagen donkere wolken hangen. Om de bevolking te waarschuwen - maar meer nog om iedereen een hart onder de riem te steken - liet de Engelse regering 5 miljoen 'op-pep-posters' drukken in drie verschillende varianten.  De posters werden gratis uitgedeeld onder de Engelsen. Op de stations, in de metro, in kruidenierswinkels... overal werden ze verstrekt aan iedereen die ze wilde hebben.  De 3e poster, die de slogan 'KEEP CALM AND CARRY ON' droeg, werd door de verslechterende oorlogsomstandigheden echter nooit verspreid. Deze poster bleef (in een oplage van 2,5 miljoen stuks) in een pakhuis opgeslagen, wachtend tot het mogelijke moment van distributie. Maar dat moment kwam nooit. Het pakhuis werd gebombardeerd...

Noem me anders Hé jij, u, dingetje van mijn part Maar noem mij nooit meer klootzak Met zo’n verachtelijke blik Met twee ogen die vuur spuwen Die het woord doornen geven Angels Gif Noem me vader Pap, ouwe van mijn part Maar zeg nooit meer lul tegen mij Met zo’n vette l En zo’n mond die zich tuit En onderwijl spuugjes schiet Micro-druppels Serum Noem me mijnheer Mister, monsieur of tuan van mijn part Maar zeg nooit meer heer tegen mij Op zo’n neerbuigend toontje Met je pet met klatergoed Ja, ik blaas toch? Mijn rijbewijs ingevorderd? Eikel!

Op verzoek, omdat mijn vorige vers wat druilerig was, hier dan ééntje over de zon. Vers geschreven op Nationale Gedichtendag 2012: De zon rolt traag over mijn balkon Alsof-ie niet meer lopen kon Hij rolt van links, naar rechts en terug en strooit zijn stralen op mijn rug. Hij rolt mijn lijf van top tot teen Eerst ’t linker-, dan het rechterbeen Warm licht dat mij wat bruiner kleurt Ik lig erbij en het gebeurt. De zon rolt traag over mijn balkon Hij raakt kozijn en vloerbeton en craqueleert het schilderwerk Die volle stralen zijn zo sterk. Verzengend slaat hij om zich heen En bijt zich vast – vals en gemeen – In huid, in haar, in kloppend hoofd Terwijl ons koelte was beloofd. Die klote zon op mijn balkon Ik wou dat ik ‘m pakken kon Ik zou ‘m werpen, hup! weg ermee! Zo naar het einde van de zee.

Omdat het vandaag de veertiende Nationale Gedichtendag is (de 14e alweer?), hier - op deze laatste, kletsnatte januari-dag - een gedicht dat ik schreef in 2011: Het regent nat het regent zacht het regent al de hele nacht. Het regent met een continue stroom het regent ongewoon gewoon. Terwijl de regen nederdaalt en elke druppel zich herhaalt zie ik hoe nat de regen is hoe het een zachte zegen is. Een zegen die men regen noemt die druppels op mijn ramen zoent die natte zachte zoenen geeft de droogte van mijn vensters veegt. Het regent nat het regent door het regent druppels in een koor. De regen komt in bakken neer per druppel regent het iets meer.

Ik moest gisteravond weer even denken aan de laatste kersttoespraak van onze aftredende Koningin Beatrix. Onze koningin zei toen allemaal gekke dingen. Ze zei zoveel gekke dingen, dat ik mij nauwelijks kon voorstellen dat zij dat allemaal zelf had opgeschreven. Zij lijkt mij namelijk een hele intelligente vrouw. Nee, deze gekke dingen moesten wel door één of andere dementerende kamenier zijn genoteerd, die in zijn nachtelijke schrijfuren, de Rode Port-voorraad van de koningin aangesproken had, waaruit hij hoopte enige inspiratie te putten. En wie drinkt tijdens het schrijven, vliegt onherroepelijk uit de bocht.  Ik citeer hier één zo'n gek dingetje uit de kersttoespraak van de kamenier: 'in ons land waren gelijkgezindheid en verbondenheid vanouds verankerd in sociaal-culturele verbanden' . O ja? Waren we vroeger gelijkgezind en verbonden? Wanneer was dat vroeger dan? En welke sociaal-culturele verbanden dan? Die van de Hoekse en de Kabeljauwse Twisten?  Zo ver ik mij k...

Facebook is het synoniem voor 'het ongegeneerd en heimelijk bekijken van privé-foto's en -informatie van je vrienden'. Dat woordje 'vrienden' moet trouwens tussen aanhalingstekens staan. Met vrienden namelijk, drink je bier en wijn, lach en huil je en heb je goede gesprekken aan tafel. Met 'vrienden' gluur je verstolen over en weer naar elkaars foto's. Voyeurbook  zou dus eigenlijk een betere naam zijn voor Facebook. Hoewel Facebook nog altijd groeit, voorzie ik voor eind 2014 een massaal afscheid van Facebook. Waarom ik dat denk? De eerste tekenen zijn er. Uit onderzoek blijkt dat 1 op de 3 volwassen Facebookers niet gelukkig wordt van Facebook. Alleen durven ze nog niet de definitieve afscheidsbrief naar Randy Zuckerberg te sturen in de angst om in een groot zwart gat te vallen. Tenslotte verdoen Facebookers een groot deel van hun tijd met Facebook; hoe gaan ze die zinnig invullen? Het is net als stoppen met roken. Als je stopt met roken, heb je ...

Reclame. Het is mijn vak. Al meer dan 25 jaar oefen ik het uit. Het is een mooi vak. Het creatief 'verpakken' van producten en diensten, zodat doelgroepen het interessant, mooi, lekker, handig, nuttig, smaakvol, exclusief vinden. Dat ze het willen zien. Willen hebben. Willen kopen. Willen gebruiken.  Om een goede reclameman te zijn, moet je een goede verkoper zijn. Een verkoper met een gezonde dosis creativiteit. En om een goede verkoper te zijn, moet je vooral kunnen doseren; je moet weten waar de grens ligt tussen 'aantrekken en afstoten'. En dat laatste... het lijkt alsof er steeds meer reclamemakers (en marketeers) zijn die die grens niet (meer) kennen. Meer en meer proberen reclamemakers ons reclameboodschappen op elk mogelijk terrein en op alle mogelijke momenten door de strot te douwen. En dikwijls zijn het ook nog slechte reclameboodschappen. Schreeuwende reclame-uitingen die eigenlijk allemaal van een waarschuwing zouden moeten worden voorzien; omdat ze s...