Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Een flink pak billenkoek voor...

In de periode juni-augustus 2012 werden, op de trajectcontrole op de A2, 200.000 automobilisten gesignaleerd die te hard reden. Op dit traject mag je dag en nacht 100 kilometer. En dat terwijl de overheid her en der de krampachtige teugels laat vieren en 130 kilometer meer en meer toestaat. Naar verluidt haalt de overheid met deze schandalige Razzia-achtige actie op de A2 in drie maanden zo'n 1.3 miljoen euro op.  Ook ik was het haasje.  Mijn bijdrage aan deze 1.3 miljoen is (zie foto) 101,00 euro. Mijn bijdrage in overschreden kilometers is 13 op het traverse A2-rechts. Over welke afstand ik die 13 kilometer te hard heb gereden? Geen idee. Over een lengte van twee kilometer? Tien misschien? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is, dat het 's avonds om 20.51 uur gebeurde. Op een zaterdagavond toen half Nederland voor de buis op de bank lag en de snelweg door mij en nog een Poolse  stukadoor gebruikt werd. Hij overigens, reed aan de andere kant van de weg, in tegenoverges...

Alternatieve fluistercampagne.

Ken je het fenomeen 'fluistercampagne'?  Met deze term worden publiciteitsacties bedoeld, die op mystieke wijze de ether ingestuurd worden. Ze hebben als doel dat ze stukje bij beetje, fluisterend van de éne persoon naar de andere, postvatten bij het grote publiek. Het is eigenlijk een voorgeprogrammeerde roddel waarvan niemand de herkomst kent. Meestal volkomen onschuldig en zonder iemand of iets te krenken. Hé, heb je het al gehoord...? Ik heb horen zeggen... Een fluistercampagne kan heel klein en in principe overal beginnen. Op deze plek bijvoorbeeld. Op GOEDBLOG, de blog die zo nu en dan door anderhalve man gelezen wordt. En een fluistercampagne kan ook overal over gaan. Zelfs over een fluistercampagne! Is het niet geweldig welke mogelijkheden zo'n fluistercampagne allemaal biedt! Samen proberen? De enige voorwaarde is, dat jij, die 'anderhalve man' die dit leest, dit bericht fluisterend doorgeeft aan één andere persoon.  Meer hoef je niet te doen. Je g...

Een Obamaatje.

Ken je het woord: een Obamaatje? Ooit van gehoord? Op je werk? In de trein? Op het 8-uur Journaal? Nee? Ik ook niet. Ik heb het woord Obamaatje namelijk zelf bedacht. Het kwam opeens op in m'n hoofd. Flits! en daar was het: een Obamaatje. Heeft natuurlijk alles te maken met de nieuwe ambtstermijn van Barack. Ik herhaalde het woord diverse keren voor mijzelf. In stilte. Een Obamaatje, een Obamaatje, een Obamaatje. En bij elke keer werd het woord leuker. Sterker. Opvallender. Het werd een merk. Een product ook. Een Obamaatje. Zo'n woord waar je alle kanten mee op kunt. Een stopwoord dat de potentie heeft om binnen de kortste keren door iedereen opgepakt en overgenomen te worden. Op kantoor, tijdens de lunch: "Frits, zou jij mij een Obamaatje kunnen aangeven?" Of in de kroeg: "Doet mij maar een Obamaatje."  Politieman tegen overtreder: "Het spijt mij mijnheer, maar dit gaat u een Obamaatje kosten." Dokter tegen patiënt: "Ik zal u een Obama...

Gratis toegang voor iedereen!

Ik kan mij er elke keer weer over verwonderen: zonder een kaartje te hoeven kopen, loop je zo het bos in. Of de hei op. Tussen de weilanden door. Over het strand. Gratis! Waar maak je dat nog mee? De meest lullige parkeerplaats in het centrum beslaat hooguit 2 x 3 meter grijs asfalt en kost je 1 euro per 10 minuten. Maar in de natuur (waar geen eind aan lijkt te komen) kun je voor onbeperkte tijd overal gratis verpozen. En al ben je door al dat moois om je heen even de tijd vergeten... in de natuur ontmoet je nooit een diender die je een bekeuring presenteert voor 5 minuten te lang stilstaan op dezelfde plek. Wat een rust! Wat een luxe! Wat een zuurstof! Wat een zee aan gratis ruimte! En terwijl alles om ons heen met het nieuwe kabinet in aantocht duurder en schraler lijkt te worden, de invoering van een toegangsprijs voor het bos, de hei, het strand en die mooie paden tussen de weilanden door, staat volgens mij niet op de agenda. Dus: mondje dicht (want voor je het weet k...

Ook e-mail van het BBB ontvangen?

Zojuist ontving ik een e-mail van het Better Business Bureau (kortweg BBB). Zelf had ik nog nooit gehoord van dit instituut, maar het schijnt een aardig doortastend instituut te zijn als ik hun intimiderende toon zo beluister. Ze schreven mij het volgende (ik heb de Engelse tekst door Google Vertalen gehaald en ik geef er gelijk mijn commentaar bij in rood): Eigenaar / Manager (o, o... ze weten dat ik eigen baas ben, alleen 'Beste' kon er niet van af). Het Better Business Bureau heeft een in de bijlage genoemde klacht van een klant van u ontvangen met betrekking tot hun omgang met u. (Schrik! Wat heb ik ik fout gedaan? Bij welke klant? Gaat mij dit een klant kosten?) De adresgegevens van de betreffende klant vindt u terug in de bijlage. Lees deze bijlage goed en laat u adviseren door ons over uw positie en de mogelijkheden die u heeft om dit conflict op te lossen. (Een geluk bij een ongeluk: dit debacle is op te lossen, zo lees ik. Gewoon even de bijlage aanklikken. W...

SuperPowerBoosten voor iedereen.

Ze zijn inspirerend. Ze zijn innoverend. Motiverend. Baanbrekend vooral. Effectief ook. En ze werken! Tenminste... dat beweren de organisatoren. Ik heb het over de SuperPowerBoost Seminars waarmee je dagelijks doodgegooid wordt. Een fenomeen waaraan naar succes en kennis smachtenden zich graag en amechtig laven. Dorstig als ze zijn naar nieuwe wijsheden om - alsjeblieft - weer het succes van vroeger terug te krijgen. Het succes dat als fijn zand door hun vingers is weggelopen. Ach ja, we weten het zelf ook niet meer. Onze jarenlang verkondigde waarheden hebben kracht verloren. Wat gisteren nog werkte, werkt vandaag niet meer. Wat gisteren nog waarheid was, is vandaag een leugen. Wie van ons weet nog welke kant hij op moet? Moet je links of rechts? Voor- of achteruit? Offline of online?  Bricks of clicks?  Sparen of uitgeven? Facebooken of LinkedInnen? Kopen of verkopen? In de EU of eruit? Financial of Full Operational? Zelf doen of uitbesteden? Dollars of ...

Spuug zat.

Wie sport, kent het fenomeen: na enige tijd lichamelijke inspanning maakt je mond meer speeksel aan dan onder normale omstandigheden. Waarvoor dat nodig is mij een volkomen raadsel. Ik laat het maar zo. Ik zou het natuurlijk best kunnen opzoeken op internet, maar waarom zou ik? Mijn speekselproductie wordt er echt niet minder van als ik de oorzaak weet. Mijn remedie is (net zoals die van bijna alle sporters) tijdens mijn hardlopen zo nu en dan spugen. Zeg maar kwatten. Of netter gezegd: het afvoeren van overtollig mondwater door middel van het samentrekken van de mondspieren, waarbij gelijktijdig geblazen wordt met getuite lippen met het doel het speeksel snel en effectief uit de mond te verwijderen anders dan het in te slikken. Maar dat is zo'n lange zin. Gisteren kwatte ik ook tijdens het rennen. Flats! Op het bospad en z'n metertje of twee voor mij uit. Een mij tegemoetkomende fietser keek op, schoot piepend in zijn remmen en stopte pal voor mij. 'Hé, wat doe je?...