Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Knallerij.

In mijn tijd had je op vuurwerkgebied rotjes, rotjes en rotjes. Kleine, middelgrote en grote. Nogal makkelijk dus. De jeugd van tegenwoordig heeft het een stuk moeilijker met z'n Copacobana Crackers, Alhambra Dragons, Turkish Delight, Fistfuckers en tal van andere uitheemse variëteiten waaruit ik destijds onmogelijk mijn keuze had kunnen maken. Maar met mijn rotjes kwam ik een heel eind. Ik voelde de beperkte keuze geenszins als gemis. Bovendien: drie aan elkaar geknoopte rotjes gaven ook een kolereherrie. Mijn doelen waren altijd hardware . Dus nooit mensen en dieren. Een trapportiekje. Een lege melkfles bij een voordeur. Een brievenbusje. Meestal één met een associatieve achternaam er op. Als ik 'fam. Sterrenveld' op een brievenbus zag staan, was het raak. Dat was er om vragen. De postzegelautomaat was mijn favoriet. Zo'n rood kastje met een stugge draaiknop en 'n plastic klepje waar het postzegelboekje achter bleef hangen. Ik maakte er zo'n drie, vier pe...

Versjaggeraars.

Zojuist telefoontje gedaan met mijn ziektenkostenverzekeraar. Gesproken met de pakketcoach. Alleraardigst meiske van 23 dat mij informeerde dat ik korting op mijn pakket kon krijgen als ik Veronica-lid werd. Of ik ook in aanmerking kwam voor die korting als ik mij niet aansloot bij die club infantiele schreeuwers?, vroeg ik. Maar dat ging niet, zei ze. Of ik moest aangesloten zijn bij de vakbond, dan kreeg ik die korting weer wel. Nu denkt u dat ik dit verzonnen heb. Maar dat heb ik niet. Van het bovenstaande is geen woord gelogen. Wat wel gelogen is, is de nieuwe TV-commercial van ziektenkostenverzekeraar VGZ. Daarin worden doktoren opgevoerd. Met naam en toenaam. Maar dat zijn helemaal geen bestaande artsen. Het zijn figuranten. Hoe ik dat weet? Ik ken sommigen van figuratiewerk dat ze voor mij deden. Geen slecht woord over die figuranten. Maar wel over VGZ. Oplichters zijn het. Niet-echte vakmensen opvoeren in reclame wordt wel vaker gedaan. Maar er zijn grenzen. Als je als zorgve...

Crisisklappen.

Er vallen momenteel nogal wat klappen in de Gooische villa's. Niet alleen financieel, maar ook fysiek. Niet zo zeer ingegeven door onenigheid over welke vakantiebestemmingen dit jaar moeten worden aangedaan... nee, deze klappen zijn het directe gevolg van de economische klappen die er vallen. Mannen die te weinig verdienen plus hun aandelenportefeuille zien verkleuren tot de diepste kleur rood, blijken te gaan slaan. Ze krijgen last van losse handjes. Helemaal als hun 4-wheeldrives en cabrio's terug naar de dealer moeten en gouden horloges naar de opkoper om zo het huishoudpotje nog enigszins aan te vullen. Dat doet pijn. En wie zelf pijn heeft, laat een ander al snel mede lijden. Dus krijgt vrouwlief klappen. Klets, klats, klandere! van het ene oor op het andere. Ik vind dat een prima ontwikkeling. Tenslotte hebben wij die hele crisis aan vrouwen te wijten. Zij zijn degenen die de bankmalaise hebben veroorzaakt. Zo hebben de meeste vrouwen een onmogelijk te dichten gat in hun...

Wegens verschil van inzicht.

Je leest het dikwijls: wegens verschil van inzicht over het te voeren beleid komt er regelmatig een hotemetoot bij de overheid of in het bedrijfsleven weg met een paar tonnetjes in euro's. Kassa! Wat zij kunnen, kan ik ook. Wegens verschil van inzicht over het te voeren beleid heb ik gisteren voorgoed gebroken met mijn bakker. Dit nadat ik vorige week al, ook vanwege verschil van inzicht over het te voeren beleid, met mijn garagebedrijf, de stomerij, mijn tandarts en mijn kapper, gebroken heb. In alle gevallen strookte het beleid dat zij voerden niet met het mijne. Eén van hen - hoe erg kun je het maken - hield er zelfs helemaal geen beleid op na! Alle recht en rede dus voor mij om eenzijdig een punt achter onze vaak meerjarige relaties te zetten. Maar niet natuurlijk voordat ik alle partijen schriftelijk in tweevoud een schadeclaim heb gepresenteerd. Want bloeden zullen ze. Zo vraag ik van mijn bakker een bedrag dat gelijk staat aan één jaar melkwit voor een gezin van vier person...

Lifecycle.

Een goed idee heeft een lifecycle. Zo is dat ook met een goed reclame-idee. Het kent, net zoals de cycli van het menselijk, dierlijk of plantaardig leven, een begin en een eind. Met alle stadia die daar tussenin zitten. Een goed idee kent een bevruchtingsmoment. Het is het momentum dat er extase ontstaat, een staat van ejucalatief genot waarin een idee aan het brein van de ideeënmaker ontspruit. Het idee komt vanuit het niets en verplaatst zich naar een daartoe bestemd gedeelte van de hersenen waar het zich nestelt, kan indalen, kan rijpen. Hier zal het prille idee tot volle wasdom komen. Het zal groter groeien doordat de ideeënmaker telkens nieuwe ideetjes aan zijn oorspronkelijke idee toevoegt, het bijschaaft en verandert. Net zo lang totdat zijn idee volgroeit is en goed genoeg is om geboren te worden. Het licht mag zien. Het kan nu in handen gelegd worden van anderen die ervoor moeten zorgen. Na de geboorte van het idee, moet het idee leven. Het moet van zich laten horen, krijsen....

Teksten.

Ken je dat? Je staat in een winkel, je ziet iets, maar je hebt werkelijk geen flauw idee wat het is of waarvoor het is. Het gebeurt mij vaak. Ik pak zo'n product dan op, bekijk het van alle kanten en dan weet ik het vaak nog niet. Waarvoor gebruik je dit? Gebruik je het überhaupt wel? Of is het voor de sier? Ook na langer onderzoek, blijft zo'n 'ding' een raadsel voor je. Dus kijk je of je iemand ziet van het personeel die je kan helpen. 'Pardon mevrouw, mag ik u iets vragen?' Dat mag bijna altijd in een beetje winkel. Dus vervolg je, het onbekende product in haar richting houdend, 'kunt u mij zeggen wat dit is?'. Steevast gaat het gesprek als volgt verder: 'O dat? Dat is een ...'. En dan zeg jij, om niet al te dom over te komen 'ja dat dacht ik al' en je kijkt naar het product met je intelligentste gezicht. De winkeljuffrouw zegt met plaatsvervangende schaamte zoiets als 'ze zijn nu in de aanbieding', of 'ze zijn handig/l...

Weegschaal.

We hebben een nieuwe weegschaal. De oude had het (onder mijn gewicht?) begeven, dus een nieuwe moest er komen. Mijn vrouw kocht 'm en liet zich verleiden door de multifunctionele aard van het ding. Zo kan het je vetpercentage meten en zelfs je watermassa achterhalen. Geen idee wat ik met dat laatste moet, maar ik begrijp dat het een onderscheidend argument is voor verkopers waarmee zij weegschaalklanten makkelijk kunnen overhalen tot aankoop. Ook mijn vrouw werd overrompeld. Ik heb zojuist geprobeerd onze nieuwe aankoop te programmeren en ontdekte dat-ie van wel 10 personen de persoonlijke gegevens kan onthouden, kan meten en de gegevens kan 'vertalen' in gewichtswinst of -verlies. Nou zijn wij thuis met z'n vieren, dus ik zal een aantal buren moeten uitnodigen om optimaal gebruik te kunnen maken van het apparaat. Het lukte mij echter als digibeet niet geheel deze helse machine in te stellen. Zo moest ik invullen of ik man dan wel vrouw ben, mijn gewicht wilde hij we...